โดน Tag ให้เขียนอะไรบางประการ ซึ่งเนิ่นนานที่ทอดทิ้งสถานที่แห่งนี้ไป :)
เคยคาดว่าจะเป็นการหันหลังให้ที่ยาวนานยิ่ง กับสถานที่ที่เหมาะสมกับ ADSL Hi-speed internet เป็นที่สุด

 

หัวข้อก็คือ หนังสือที่ชอบอ่านที่สุด 15 เล่ม .... ตัดสินใจยากจริงๆ เพราะหนังสือที่เราชอบอ่าน และคิดว่าดีนั้นมีมากมาย

นี่คิดหลายตลบ เปลี่ยนแปลงหลายครั้งแล้ว เพื่อให้ได้หนังสือที่ดีที่สุด อย่างแท้จริง :)

 

Mother 
                                           by Maxim Gorky

อ่านฉบับแปลโดย จิตร ภูมิศักดิ์ และอ่านฉบับภาษาอังกฤษในเว็บ www.marxists.org

เป็นนวนิยายแนวสัจจนิยม ที่อ่านแล้วน้ำตาไหลเป็นเรื่องแรก
 เรื่องนี้ไม่ได้เกี่ยวเฉพาะ "แม่"ที่เป็นผู้ให้กำเนิดบุตรเท่านั้น แต่ยังเป็นแม่ที่ต่อสู้เพื่อลูกอย่างยิ่งใหญ่อีกด้วย ...

คณะละครพระจันทร์เสี้ยว เคยนำมาแสดงเป็นละครเวที ซึ่งน้ำตาก็ไหลอย่างห้ามไม่อยู่อีกเช่นกัน

ฉากสะเทือนใจปรากฏอยู่ในแทบทุกตัวอักษร เพราะว่าหนังสือเล่มนี้ ไม่ได้ถ่ายทอดเพียงเรื่องราว
แต่ได้ถ่ายทอดจิตวิญญาณขบถแห่งการต่อสู้ของแม่ผู้หนึ่ง Pelagueya Nilovna และขบวนการประชาชนเพื่อการปลดปล่อยรัสเซียออกจากโซ่ตรวนศักดินา
                 
The Lord of The Rings 
                                          by JRR Tolkien

 

นิยายแนวแฟนตาซีเชิงปรัชญาที่เขียนได้งดงามหมดจด แต่การอ่านแล้วตีความนั้นขึ้นอยู่กับละบุคคล
ว่าอ่านเพื่อเป็นนิทานผจญภัย หรือเพื่อเป็นนิทานแห่งการค้นพบ เช่นเดียวกับที่พจนา จันทรสันติ
เขียนคำนิยมไว้ใน The Never Ending Story ที่ รัตนา รัตนดิลกชัยแปลเอาไว้ :)

ตัวละครที่โดดเด่นคงไม่พ้น Gollum/Smeagol เป็นตัวแทนของหยิน-หยาง และมนุษย์ได้อย่างดีทีเดียว

He Who Rides a Tiger
                                               ของ  ภวานี ภัฏฏาจารย์

อำนาจ ยศศักดิ์ ฐานันดร เมื่อขึ้นไปอยู่ยังจุดนั้นแล้ว คงมีภาวะตัดสินใจที่แปลกแยกอย่างยิ่ง
คนขี่เสือ ได้ทำให้รู้ว่าการต่อสู้เพื่อหลีกจากชนชั้นวรรณะ
ด้วยการสวมบทผู้อยู่เหนือวรรณทั้งปวงนั้นมีผลอย่างไร

อ่านดูแล้วประทับใจกับแง่มุมที่นำเสนออย่างมาก ทั้งนี้เป็นภาคที่แปลโดย จิตร ภูมิศักดิ์

ข้างหลังภาพ 
                            ของ ศรีบูรพา 

 

เป็นนวนิยายรักเรื่องแรกที่ทำตาซึม จากฉากสุดท้ายของเรื่อง กับประโยคทองที่ว่า
"ฉันตายโดยปราศจากคนที่รักฉัน
แต่ฉันก็อิ่มใจว่า ฉันมีคนที่ฉันรัก"

 

ประทับใจกับความรักอันงดงามไม่ใช่เชิงชู้สาว ที่ถูกเก็บเอาไว้ภายใต้ความเหมาะสมแห่งสังคม

 โฉมหน้าศักดินาไทย
                                             ของ จิตร ภูมิศักดิ์

ตีแผ่ศักดินาไทยอย่างชัดแจ้ง ทำให้ มรว. คึกฤทธิ์ ปราโมทย์ ต้องเขียน โฉมหน้าศักดินาฝรั่ง ออกมาตอบโต้
ชอบกระบวนทัศน์แบบ Historical Dialectic ที่นำมาใช้อย่างถูกต้องและชัดเจน

สิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าคน
                                                 ของ วินทร์ เลียววาริณ

ความเป็นคนอย่างถึงแก่น เรื่องสั้นแต่ละบทถ่ายทอดมันออกมาราวกับนั่งอยู่ในชีวิตของผู้คนเหล่านั้น
แต่ไอ้กุ้งนิยามว่า "นิยายติดเรท" ...ก็แน่นอนล่ะ ชีวิตมนุษย์เราก็อยู่ภายใต้ความรุนแรง กามารมณ์ ฯลฯ มิใช่หรือ

Sherlock Holmes
                                                           by Sir Arthur Conan Doyle

ชอบบุคคลิกของโฮล์มส์ เป็นนักสืบคนโปรด

Jonathan Livingston Seagull 
                                         by Richard Bach

 

สุดยอด....แห่งวรรณกรรมทางปรัชญา ...หลอมรวมเอาปรัชญาตะวันตก-ออก เข้าด้วยกัน

 

 เราต่างมีแสงสว่างในตัวเอง
                                      ของ วรพจน์  พันธุ์พงศ์

 

ขอบคุณฟ้าใส ที่ได้ทำให้เรามีหนังสือดีเพิ่มขึ้นมาอีกเล่ม

ต้องบอกว่าไม่มีใครสัมภาษณ์และถ่ายทอดออกมาได้ดีเท่าเขาแล้ว วรพน์ พันธุ์พงศ์

The Foundation
                                       by Isacc Asimov

นวนิยายวิทยาศาสตร์เรื่องราว ชอบตรงที่อาซิมอฟเสนอว่า

อนาคตประวัติศาสตร์ คือวิชาทำนายทางคณิตศาสตร์ ซึ่งอาจมีได้ในอนาคต
แต่บทสรุปของมันกลับน่าสนใจกว่า :)

My Struggle
                                    by Adolf Hitler

นี่คือการต่อสู้ของชีวิต คนที่คุณพิพากษาว่า เขาคือจอมเผด็จการ อ่านแล้วทำให้เข้าใจแง่มุมของเขามากขึ้น...
เหตุผลที่ทำให้เขาเป็นอย่างที่คุณรู้จัก

เพียงความเคลื่อนไหว
                                                     ของ พี่เนาว์ เนาวรัตน์ พงศ์ไพบูลย์

 

ชอบท่อนนี้

"พอเสียงร่ำรัวกลองประกาศกล้า
ก็รู้ว่าวันพระมาอีกหน
พอเสียงปืนเปรี้ยงแปลบไปในมณฑล
ก็รู้ว่าประชาชนจะชิงชัย"

นับว่าเป็นคำงดงามแห่งกวีศรีรัตนโกสินทร์ได้จริงๆ

สนิมสร้อย
                                  ของ รงค์ วงศ์สวรรค์

ชีวิตโสเภณีที่ลึกกว่ามุมมองของวรพจน์ พันธุ์พงศ์ เพราะรงค์เคยเป็นทั้งแมงดา และคนเที่ยว
สนิทสร้อยเป็นอัตถชีวประวัติกึ่งนิยาย ที่อ่านแล้ว...วางไม่ลง

ขุนทองเจ้าจะกลับมาเมื่อฟ้าสาง
                                ของ อัศศิริ ธรรมโชติ

เรื่องสั้นก็มีภาษางดงามราวกับบทกวี ทึ่ง ชมชอบมาแสนนานกับบทกวีชื่อเดียวกับชื่อเรื่อง

สิทธารถะ

                                       by Hermann Hesse

ชอบมุมมองของ Hesse ที่ตั้งคำถามกับเราว่า ...พิธีกรรมตามศาสนา สามารถนำพาเราสู่การตรัสรู้ได้จริงหรือ
และคำถามที่โดดเด่นที่ Hesse ให้ สิทธารถะ ถามไปยังพระพุทธเจ้า ว่า ชั่วโมงแห่งการตรัสรู้นั้นพระองค์ทรงรู้อะไร??

 

ครบแล้วนาฟ้าใส.... เขียนเหนี่อย เน็ทมันช้ามากเลย